Sagra del pesce e patate

Barga is een stad/dorp in Toscane en daar hebben ze ieder jaar een feest om traditioneel eten te vieren. Vis en aardappel zou je misschien gokken naar aanleiding van de titel. Bijna goed, het gaat om Fish and Chips! Schotse Fish and Chips. Huh??! Echt.

Lees hier dit artikel van de Guardian erover. Het is heel merkwaardig. Echt heel gek. Maar goed, ze nemen het serieus en eigenlijk kan ik er wel achter staan met mijn eigen Schotse roots. Op zomervakantie naar Toscane en me nog wat meer thuis voelen. Zou wel leuk zijn.

Gilroy garlic festival

Ieder jaar vind er in Gilroy, California een knoflook festival plaats. Hier is niks kleinschaligs aan. Dit is een 3 daags festival over knoflook. Het Thema van dit jaar is dan ook “Bigger, Better, Bolder”

Er is van allerlei te doen. Workshops, proeverijen, cook-off’s en wat dies meer zij. Ik ben er (natuurlijk) niet bij, maar als ik er was dan schreef ik me in voor de Gilroy Garli-cue BBQ Challenge die ik (natuurlijk) zou verliezen van alle deelnemers die dit veel serieuzer namen dan ik.

Het is leuk hoor zoveel feest rond de knoflook, maar ook een beetje kitsch. Ik zou het respectvoller vinden om de beste knoflook te kopen die je vinden kon en dat zo moet mogelijk te gebruiken. Oh well.

Olsok

Olaf II van Noorwegen stierf als een martelaar bij de slag om Stiklestad in het jaar 1030. Daarmee vestigde hij het christendom in Noorwegen zo gaat het verhaal en om die reden is het vandaag Olsok.

En om dit te vieren eet men rømmegrøt, een soort pap van zure room. De zomer is kort in Scandinavië dus dit is een van de weinige kans om de melk zuur te maken in de warme zon. En van die zure room maak je pap.

Ik snap het verband niet helemaal maar de Kerk is goed in het assimileren van gebruiken dus het zal wel ouder zijn en blijkbaar is zure room een seizoensproduct. Who new?

Massa Lubrense Lemoni in festa

Massa Lubrense is een dorpje aan de zuidkant van de baai van Napels, bij Sorrento in de buurt. en de komende drie dagen staat het in het teken van de citroen.

In dat gebied ten zuiden van Napels inclusief de Amalfische kust worden heel veel citroenen verbouwd en het is dus niet zo gek dat de lokale bevolking dit fruit in het zonnetje zet.

Er zijn markten en tentoonstellingen en concerten en tours. Van alles wat maar van doen heeft met de citroen.

Ik hoop dat ze ook van die gevulde citroenen hebben ook. Want die wil ik maken. Kijk dit filmpje en je gaat gegarandeerd watertanden om die tomaatjes en die wilde venkel.

Festas de Navalla deel 3

Dat ik nu een derde dag over dit dorpsfeest in Galicië schrijf heeft niets te maken met het belang van dat feest. Het heeft alles te maken met het feit dat ik geen alternatief heb kunnen vinden. Er is vast en zeker een ander voedselfeest te vieren op deze dag, ik heb het nog niet kunnen vinden dat is alles.

En dus wijd ik nog een alinea aan het feest in Galicië. Laat ik het hebben over de wijn. Die is rood en goedkoop en Spaans. Een Rioja hoogst waarschijnlijk en je drinkt het uit plastic bekertjes omdat die de volgende ochtend makkelijker op te ruimen zijn.  Het moet namelijk wel makkelijk zijn om met het dorp een feestje te vieren anders komen er minder mensen denk ik toch.

Festas de navalla (deel 2)

Gisteren is dus het scheermesjes feest begonnen. Het duurt nog tot morgen. Het vindt plaats in Galicië, dat is Noord West Spanje en daar dan weer op een klein schiereilandje: Illa de Arousa. Nou is het zo dat die scheermesjes de show stelen, maar er zijn ook andere dingen te eten, lokale dingen als pimentos de padron en dingen die in Spanje wat gebruikelijker zijn zoals tortilla’s en empenadas. Drink er een gezellig glaasje wijn bij uit een plastic beker terwijl je de zon in de Atlantische oceaan ziet wegzakken. Wat wil je nog meer?

Festas de Navalla

De komende drie dagen kunnen we weer in Galicië terecht. Dit keer voor de Festas de Navalla. Een cultureel/gastronomisch feest waar verschillende ingrediënten/producten in het zonnetje staan. Vooral scheermesjes, die schelpen. Gedurende het jaar zijn er momenten waarop de inwoners van Galicië stilstaan bij wat ze eten en dat is volgens mij heel wat waard.

Ik ben één keer in Galicië geweest, maar het heeft wel indruk op me gemaakt blijkbaar. Het is een bijzondere regio aan de rand van Europa waar we als het op eten aankomt veel van kunnen leren. Sowieso heb ik het idee dat Zuid Europeanen veel bewuster van hun eten zijn dan wij hier in het Noorden.

Simon Bolivardag

In Bolivia en vooral Venezuela is het vandaag de dag van Simon “El Liberador” Bolivar. Venezuela heet officieel ‘De Boliviariaanse Republiek Venezuela en is dus net als Bolivia vernoemd naar deze revolutionaire strijder uit de 19e eeuw.Hij was een groot bewonderaar van George Washinton en wilde van Zuid America één groot land maken. Dat is natuurlijk uiteindelijk niet gelukt, maar hij was dus wel van groot belang in de regio om een understatement te gebruiken.

De dag die gevierd wordt is er weer één die bekend voorkomt met optochten en vuurwerk. En eten. Zuid Amerikaans eten, stoofpotjes met bonen, tortilla, rijst koriander empenadas etc. Je kent het inmiddels.

 

Haile Sellasie’s verjaardag

Het Rastafari geloof is heel interessant vind ik. Dat er op Jamaica, in de Cariben relatief veel mensen zijn die geloven dat de Messias al een tweede keer is geweest en dat die persoon niet zo heel lang geleden de keizer van Ethiopië was, namelijk Haile Selassie I. (1892-1975) Ze vieren zijn verjaardag als een feestdag en dat is vandaag.

Veel Rastafari’s  volgen een ital dieet zoals Joden koosjer eten en moslims Halal. Het is vegetarisch en heeft connecties met het Hindoeïsme. Omdat Rastafari’s  vooral op Jamaica wonen is het eten ook Jamaicaans dus denk aan dingen als aki, broodvrucht, bakbanaan, mango en ananas.

 

 

Sarawak dag

In 1963 kreeg Sarawak zelfbeschikking van het Britse koninkrijk, waarna het zich samenvoegde met de andere delen van Maleisië. Deze dag is niet onomstreden, maar word door genoeg mensen echt gevierd dat ik het toch wilde opnemen. Ik vond een artikeltje van de Borneo Post Online waarin verschillende inwoners van de plaats Miri aan het woord zijn over het belang van deze dag. Daarin wordt ook melding gemaakt van een cake cutting ceremonie, dus daar is mijn flinterdunne haakje.

Mijn ouders hebben een tijdje in Miri gewoond en hoewel deze dag waarschijnlijk niet in hun geheugen gegrift staat heb ik genoeg positieve verhalen gehoord over die plek om er wel een stuk taart voor te willen eten.