Kadayawan deel 2

Het Kadayawan festival waar ik gisteren al over schreef duurt van de 14e tot de 20e. Het is veel te groot voor alleen het ene dorpje er komen heel veel mensen op af en het wordt al sinds mensenheugenis gevierd. Dit zijn van die feestjes waar je bij wilt zijn.

Er is tegenwoordig een probleem mee. Er is een kans dat het gekaapt wordt voor politieke doeleinden door Duterte. Ik weet het fijne er niet van, maar zijn track record is niet gunstig. Het is altijd vervelend als bestaand erfgoed (een soort levend iets) van hogerhand wordt gekaapt om een verkeerd nationalistisch beeld te scheppen.

Kadayawan Festival

in de Filipijnse stad Davao is een Oogstfeest wat in het teken staat van dankbaarheid. een soort Thanksgiving. De godheden Manama en Bulan worden met name geëerd. Het wordt gevierd tijdens de volle maan omdat men gelooft dat de godheden dan verschijnen. Ze worden uitbundig gegroet. “Kadayaw” is in de lokale taal een groet. Tevens gelooft men dat de volle maan de reden is voor hun goede oogst.

Het gaat dan vooral om graan en rijst, groente, fruit en bloemen. Het gaat gepaard met hele levendige en fleurige optochten door de straten van het stadje. Het is een heel spektakel.

Xicolatada

Palau-de-Cerdagne is een Frans grensdorpje in de Pyreneeën waar al 300 jaar een prachtige traditie gevierd wordt. In de regio was honderden jaren geleden de 15e een religieuze feestdag waarop door de lokale bevolking te veel gedronken werd. Op een gegeven moment dacht de plaatselijke chocolatier dat het een goed idee was om iedereen een kop warme chocola aan te bieden tegen de kater. Dat was toen een gebruikelijk middel.

Sindsdien krijgt iedere dorpeling op 16 augustus om 11.00 uur ‘s ochtends een kop warme choco. Ook al is het een woensdag en heb je de nacht daarvoor je niet bezat. Dat gaat natuurlijk met honderden liters tegelijk in grote vaten. Heel gezellig allemaal.

Ik heb een keer warme choco gedronken na een avond stappen en ik  ben er erg ziek van geworden. Nu dat ik weet dat er een heel feest voor wordt opgetuigd wil ik het nog wel een keer proberen.

Obon

In Japan en gebieden met een Japanse gemeenschap viert men sinds gisteren Obon (vaak ook simpelweg Bon). Het is een jaarlijks terugkeren feest in de zomer om stil te staan bij de mensen die het afgelopen jaar zijn komen te overlijden. Het is een feest met boeddhistische roots, maar wordt door het merendeel van de japanners gevierd.

Men eet daar natuurlijk traditionele Japanse gerechten bij zoals Yaki Soba (een gebakken noedelschotel) en verschillende soorten sushi.

Ik vind het een mooie gedachte om gezamenlijk met iedereen tegelijk de tijd te nemen voor iets zo intiems als de dood van je naasten. Gedeelde smart is halve smart.

Elvis week

Op de 11e is Elvis week begonnen op Graceland, het landgoed van Elvis. Het is 40 jaar geleden dat “The King” overleed en dus wordt verwacht dat dit jaar de drukst bezochte editie wordt van Elvis week. Fans komen van over de hele wereld om stil te staan bij de erfenis van hun held. Het is behoorlijk vercommercialiseerd, maar de fans zijn niet voor niet fans en hebben het er meer dan voor over om Elvis te eren.

Het is bekend dat een van de dingen die Elvis het liefste at “banana & peanutbutter sandwiches” was en ik durf te wedden dat redelijk wat fans deze gelegenheid aangrijpen om dit te maken en te eten. Ik ga het zelf niet doen, want ik vind bananen echt helemaal niet lekker, maar ga gang wat mij betreft.

Wisconsin state fair

De Wisconsin state fair is een soort megakermis in de buurt van Milwaukee. Vandaag is de laatste dag van de edities van dit jaar. Het wordt al gehouden sinds 1851. Er is dus een kermis met een reuzenrad en dergelijke, maar er zijn ook wedstrijden en competities. Wijn en biermakerij, kaas boter en honing, dat soort dingen, maar ook bloemen en plantenshows en natuurlijk een veemarkt.

Er is veel livemuziek er is een kunstprogramma, kortom er is echt voor jong en oud van alles te doen. En er wordt gegeten en hoe! Een kijkje op de officiële website onder food geeft een prachtig overzicht van wat er te krijgen is. Mijn lievelingscategorie is “food on a stick“. En dat gaat veel verder dan “corndogs” Wat dacht je van “Cajun battered shark on a stick” met Ranch dressing.

De state fair staat bekend om zijn cream puffs waarvan er ieder jaar zo’n 350.000 doorheen gaan. Het zijn een soort puddingbroodjes. Lekker man.

Glorious Twelfth

Vandaag is een nieuw type dag. Zo een had ik nog niet. Het is namelijk het begin van het jachtseizoen op de Red Grouse (Schotse sneeuwhoen) en de Ptarmigan (Alpensneeuwhoen) en het duurt 121 dagen. De Schotse sneeuwhoen komt alleen voor in Groot Brittannië en wordt niet gekweekt dus hun aantallen fluctueren op een natuurlijke manier. Waarom erop gejaagd mag worden is mij eerlijk gezegd niet duidelijk, want het is een mooie vogel die verder geen schade toebrengt aan de natuur. En waarom vandaag Glorious is, is mij een nog groter raadsel.

En toch kun je dus in goede restaurants of bij een gastvrije jager terecht voor een maaltijd met Schotse sneeuwhoen.  Je moet het maar willen. Lekker is het trouwens waarschijnlijk wel…

Onafhankelijkheidsdag Tsjaad

De Centraal Afrikaanse republiek Tsjaad viert vandaag zijn onafhankelijkheid van Frankrijk. Die onafhankelijkheid vond in 1960 plaats. Tsjaad is arm. Het staat te boek als een “failed state” en het is moeilijk om niet in Afrikaanse stereotypen te vallen over corruptie in de politiek, armoede en de gevolgen van kolonialisme.

Er is vandaag iets te vieren en dat doen ze dus ook. Ik heb weinig informatie over hoe dit gaat, maar men zal ook wel ter gelegenheid iets willen eten en drinken. Typisch eten in Tsjaad is gedroogde zoetwatervis, geitenvlees en gierstpap. Dus ik ga ervan uit dat iets dergelijks op het menu staat. Het is een grotendeels islamitisch land dus veel alcohol zal er niet bij zijn.

Onafhankelijkheid van Quito

De onafhankelijkheid van Ecuador had nogal wat voeten in de aarde en heeft als zodanig niet een duidelijke dag waarop je kan zeggen dat het kwam. Men viert het nu officieel op 9 oktober, maar de hoofdstad Quito viert 10 augustus als een belangrijke dag omdat Simon Bolivar de slag bij Pichincha won in 1809. Daarna riep die regio rond Quito zich uit tot onafhankelijk en voor een dag of 24 waren ze dat ook tot dat Spaanse troepen de stad weer innamen.

Ik weet niet zeker of er echt iets gegeten of gedronken wordt ter gelegenheid van deze dag, maar ik vond in de krochten van het internet wel een verwijzing naar een recept voor een soort aardappelkoekjes: LLapingachos. Dus dan houden we het daarop.

 

Nationale dag Singapore

Het is vandaag de nationale dag van Singapore. Dit kleine staatje werd in 1965 onafhankelijk van Maleisië en viert die gelegenheid vandaag. Singapore is best een modern land, maar ik heb het idee dat ze nog moet werken aan een eigen identiteit. Nationale gerechten zouden daaraan kunnen bijdragen en die zijn er ook. Toeristen worden aangeraden om lokale specialiteiten te proberen. Zou dat ook nog moeten gelden voor de “locals”?

Ik vraag me af of de lokale bevolking dus van een lekker bord Laksa eet nadat ze hebben genoten van een mooie vuurwerkshow. Ik hoop het wel anders gaan ze er in Maleisië mee vandoor! Blijkbaar heeft de Maleise minister van Toerisme in 2009 Laksa geclaimd voor Maleisië en dat zorgde voor een kleine burenruzie. Zo zie je maar hoe belangrijk dit soort gerechten kunnen zijn.